IX Zjazd Towarzystwa Pedagogiki Filozoficznej

IX Zjazd Towarzystwa Pedagogiki Filozoficznej

Towarzystwo Pedagogiki Filozoficznej im. Bronisława F. Trentowskiego
oraz Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, Wydział Filozoficzny,
Instytut Pedagogiki, Zakład Pedagogiki Ogólnej i Filozoficznej

zapraszają do udziału w międzynarodowej konferencji pt.

 

Edukacja a państwo

 

Podtytuł biodoksograficzny:

Zygmunt Mysłakowski (1890-1971) jako filozof edukacji

Założenia problemowe:

Pozostając i w pewnym stopniu kontynuując problem badawczy poprzedniego Zjazdu TPF chcielibyśmy poddać badawczemu namysłowi zarówno minione stulecie rozwoju pedagogiki filozoficznej jak i jej kształt współczesny. Wychowanie i nauczanie pozostając na przedpolu polityki i w centrum oddziaływań nowoczesnego państwa – mieści się między filozofią, teorią i praktyką a ideologią. Edukacja i państwo pozostają dziś w ścisłej relacji i zależności ze wszystkimi pozytywnymi i negatywnymi tego konsekwencjami. Te współzależności rodzą szereg pytań i problemów, z którymi boryka się filozofia edukacji.

Czy takie zjawiska, jak m.in. globalna wymiana społeczno-ekonomiczna, konsumeryzm, wszechobecna standaryzacja i kontrola, a w edukacji kultura testu, enumeracyjnej sprawozdawczości, efektywności, kapitału społecznego, stanowią wyzwanie dla filozofii wychowania w jej humanistycznej szacie? Jakie skutki dla filozofii edukacji rodzi upadek wielkich narracji i zastąpienie ich lokalnymi mikronarracjami? Czy jest to wyraz poszerzania się obszaru wolności współczesnego człowieka czy przeciwnie -zawoalowana forma nowego przymusu płynącego z „wolnego rynku”? Jakie znaczenie dla filozofii edukacji ma cyfrowy zwrot w humanistyce w warunkach państwowej kontroli mediów elektronicznych, jakie z tego wynikają zagrożenia i możliwości dla edukacji w społeczeństwie sieciowym? Czy „polityka dyskursywnej dominacji” państwa nie jest stygmatyzacją młodego pokolenia i całego społeczeństwa? Czy polityka naukowa i edukacyjna państwa – jest stymulacją czy dezorganizacją humanistyki? Czy mamy do czynienia ze wzmocnieniem czy też z marginalizacją autonomii kształcenia na wszystkich poziomach, a także z marginalizacją środowiskowych reprezentacji naukowych? Czy mamy do czynienia z ignorancją czy z nadsterowalnością polityczną wobec edukacji? Czy liberalny dyskurs dotyczący edukacji (Foucault, Bourdieu, Beck) w globalnym społeczeństwie (wiedza-władza, reprodukcja, modernizacja refleksyjna) jest odpowiedzią na światowe, europejskie i polskie problemy edukacji, a także czy liberalny paradygmat edukacji ma w obecnych czasach konkurencję i czy (nie) jest nią konserwatywny zwrot do przeszłości? W minionym stuleciu taką tradycję w wielu krajach niosło wychowanie narodowe, państwowe, a po II wojnie światowej polityczne. Ta tradycja rodzi pytanie o możliwość współczesnej edukacji patriotycznej i polityki historycznej, która zawsze ma odniesienia w sferze praktyki edukacyjnej. Jaką rolę ma pełnić współczesna edukacja wobec aktywności obywatelskiej i politycznej? Edukacja w społeczeństwie demokratycznym ma wiele wymiarów, które trudno enumeracyjnie wyliczyć, warto jednak wskazać na napięcia jakie powstają miedzy sferą publiczną i prywatną, między dążeniami politycznymi państwa a celami różnych związków religijnych, grup społecznych czy organizacji środowiskowych, których oczekiwania sugerują redukcję jej funkcji do prostej transmisji wartości. Rodzi to pytanie o to, jak chronić edukację przed zinstrumentalizowaniem jej przez którąkolwiek ze stron? Kraje należące do Unii Europejskiej przyjęły obowiązujące tam standardy, a w związku z tym polityka Unii wobec edukacji generuje szereg pytań o jej filozofię edukacji i jej odniesienia do koncepcji narodowych.

Jakie stanowisko wobec tych przemian zajmuje pedagogika filozoficzna? Jak argumentuje i uzasadnia wartość wychowania i kształcenia, niesprowadzalną do usługi i instrumentu w rękach władzy? Jak przekonuje o humanistycznym wymiarze starań wychowawców i nauczycieli o dobre wychowanie, wszechstronne i staranne wykształcenie młodego pokolenia? Czy i na ile jest gotowa współpracować i wspierać władzę w jej staraniach o zapewnienie dobrej edukacji i opieki oraz we wsparcie dla rodzin wychowujących swoje dzieci? Czy i na ile potrafi zaangażować się w spór z państwem, o ile ogranicza ono i instrumentalizuje działania wychowawców, opiekunów i nauczycieli?

Postać Zygmunta Mysłakowskiego, wybitnego polskiego pedagoga związanego z Uniwersytetem Jagiellońskim, dobrze się wpisuje w klimat tworzenia się pedagogiki uniwersyteckiej w Polsce. Był to czas najpierw końca zaborów, później – II Rzeczypospolitej, owocnego dla myśli pedagogicznej dwudziestolecia niepodległej Polski, w końcu trudny czas władzy ludowej. Życiorys naukowy Mysłakowskiego dokumentuje te przemiany i uwikłania edukacji (zarówno na poziomie praktyki, jak i teorii) w spory ideologiczne oraz jej zależność od władzy. Z drugiej strony wykuwa się dojrzała refleksja i wiedza o wychowaniu i kształceniu, w dialogu i otwarciu na światową myśl i dokonania w obszarze wiedzy i praktyki, niezależna lub w sporze i opozycji do politycznych, ideologicznych i wyznaniowych zakusów na podporządkowanie całej sfery wychowania i oświaty w służbie państwa, ideologii czy religii.

Proponowane obszary tematyczne:

  • edukacyjne zadania państwa: wartości i standardy nowoczesności a tradycja i historyczne praktyki kształcenia i wychowania;
  • reformy edukacji; analiza porównawcza i interpretacja poszczególnych historycznych reformatorskich przedsięwzięć w Polsce i za granicą;
  • pedagogika polska i system edukacji w Polsce na tle światowej myśli pedagogicznej i przemian oświatowych za granicą;
  • cele i sposoby zarządzania edukacją; oświata państwowa, prywatna, wyznaniowa, samorządowa;
  • przedsiębiorczość i współzawodnictwo a współpraca w edukacji;
  • edukacja egalitarna a elitarna;
  • cele i oczekiwania podmiotów edukacji wobec państwa;
  • uniwersalne wartości i kryteria dobrej edukacji;
  • obszary edukacji inkorporowane przez państwo i Kościół i wolne od nich;
  • pedagogika w relacji do ideologii; normy dla edukacji światopoglądowej: narodowej, patriotycznej, obywatelskiej, religijnej, moralnej, historycznej;
  • inicjatywy międzynarodowe edukatorów w konkretnych projektach i propozycjach realizacyjnych; przykłady kooperacji, wymiany i dialogu partnerskiego nauczycieli i wychowawców w praktyce.

***

Język konferencji: polski i angielski

Termin konferencji: 25-27 września 2020 r.
Miejsce konferencji: Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
Rejestracja do 30 maja 2020 r.

Wysokość opłaty konferencyjnej:
350 zł – członkowie TPF im. B.F. Trentowskiego, którzy opłacili składkę członkowską,
450 zł – pozostałe osoby
Opłatę należy wnieść do 31 czerwca (numer konta zostanie podany w terminie późniejszym)

 

dr hab. Katarzyna Wrońska, prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego
dr hab. Sławomir Sztobryn Prezes Towarzystwa Pedagogiki Filozoficznej

 

9th Congress of Philosophy of Education Society of Poland

The Bronisław F. Trentowski Society of Philosophy of Education Society of Poland and the
Jagiellonian University in Kraków, Faculty of Philosophy, Institute of Education, Department
of General Pedagogy and Philosophy of Education

would like to invite you to participate in the international conference

Education and the State

Biodoxographic subtitle:

Zygmunt Mysłakowski (1890-1971) as a philosopher of education

Problem assumptions:

By remaining and to some extent continuing the research problem of the previous PESP Congress, we would like to subject research to the past century of the development of philosophy of education as well as its contemporary shape. Education, remaining in the foreground of politics and the center of influence of the modern state falls between philosophy, theory and practice, and ideology. Today, education and the state remain in close relationship and dependence with all the positive and negative consequences of the situation. These interdependencies raise numerous questions and problems that the philosophy of education is facing.

Do such phenomena as, among others, global socio-economic exchange, consumerism, ubiquitous standardization and control and – in education – test culture, enumeration of reporting, efficiency, and/or social capital, challenge the philosophy of education in its humanistic layout? What are the consequences for the philosophy of education that one can find in the fall of great narratives and their replacement with local micro-narratives? Is it an expression of the widening area of modern man’s freedom or, on the contrary, a veiled form of new coercion coming from the „free market”? What significance does the digital turn in the humanities have for the philosophy of education in the conditions of state control of electronic media, what are the dangers and opportunities for education in a network society? Can we consider the „policy of discursive dominance” of the state as a stigmatization of the young generation and the whole society? Can the state’s science and education policy be understood as stimulation or disorganization of the humanities? Are we dealing with the strengthening or marginalization of educational autonomy at all levels, as well as the marginalization of environmental scientific representations? Are we dealing with  ignorance or political oversteer over education? Is the liberal discourse on education (Foucault, Bourdieu, Beck) in global society (knowledge-power, reproduction, reflective modernization) response to global, European, and Polish education problems? Has the liberal education paradigm has competition today and whether ( or not) is it a conservative return to the past? In the past century, this tradition was brought up in many countries by national, state, and political education after World War II. This tradition raises the question of the possibility of contemporary patriotic education and historical politics, which always has references in the sphere of educational practice. What role should modern education play in the face of civic and political activity? Education in a democratic society has many dimensions that are difficult to enumerate. It is, however, worth pointing out the tensions that arise between the public and private sphere, between the political aspirations of the state and the goals of various religious associations, social groups or environmental organizations, whose expectations suggest to reduce their function to a simple transmission of values. This raises the question of how to protect education from being instrumentalized by either party? Countries belonging to the European Union have adopted the standards in force there. Therefore the Union’s policy towards education generates numerous questions about its philosophy of education and its references to national concepts.

What position does the philosophy of education take on these changes? How does it argue and justify the value of upbringing and teaching, which cannot be brought down to a service nor an instrument in the hands of power? How convincing is it about the humanistic dimension of the efforts of educators and teachers for good, comprehensive, and careful education of the young generation? Is it ready and able to cooperate and support the authorities in their efforts to ensure proper education and care, as well as to support families raising their children? Is it able to engage in the dispute with the state and to what extent does it limit and instrumentalize the activities of educators, care keepers and teachers?

The scientific heritage of Zygmunt Mysłakowski, an outstanding Polish educator associated with the Jagiellonian University, fits well with the climate of creating university pedagogy in Poland. First of all, it was the time of the end of partitions, then of the Second Polish Republic, fruitful for the pedagogical thought of the twenty years of independent Poland, and finally a tough time of people’s (socialist) power. Mysłakowski’s scientific biography documents these transformations and entanglements of education (both at the level of practice and theory) in ideological disputes and their dependence on power. On the other hand, mature reflection and knowledge about education emerges, in dialogue and openness to global thought and achievements in the area of knowledge and practice; independent, or in dispute and opposition to political, ideological and religious attempts to subordinate the entire sphere of education in serving the state, ideology or religion.

Proposed thematic areas:

  • educational tasks of the State: modern values and standards versus tradition and historical practices of education;
  • reforms of education; comparative analysis and interpretation of individual past reform projects in Poland and abroad;
  • Polish pedagogy and the education system in Poland against the background of world pedagogical thought and educational changes observed elsewhere;
  • education management – goals and methods; forms of education at state, private, religious and/or local government level;
  • entrepreneurship and competition versus cooperation in education;
  • egalitarian and elite education;
  • goals and expectations of education subjects towards the State;
  • universal values and criteria for good education;
  • education areas incorporated or left free by the State and/or the Church;
  • pedagogy as related to ideology; pedagogy as referred to ideology; norms for world-view education of national, patriotic, civic, religious, moral and/or historical type;
  • international initiatives of educators in specific projects and implementation proposals; examples of how teachers and educators cooperate, exchange experiences, and run the dialog as partners in practice.

***

Conference languages: Polish and English

The date of the conference: September 25th-27th, 2020.

The conference venue: Jagiellonian University in Kraków

Registration is possible until May 30th, 2020.

The amount of the conference fee:

350,-PLN – only the B.F. Trentowski PESP members, who paid their membership fee;

450,– PLN – other persons

Payment deadline is June 31st (the bank account number will be provided later)

 

Associate Professor Katarzyna Wrońska, The Jagiellonian University
Associate Professor Sławomir Sztobryn, President of the Philosophy of Education Society of Poland